Neem altijd een camera mee. Dat is punt één. Vaak op zoek naar iets bijzonders wat zich buiten mezelf voordoet. Zoals een bepaalde lichtval, een object in de natuur of de zee in al haar dynamiek. Ik ga gerust drie keer terug naar dezelfde plek…
Bij tijd en wijle vind ik het leuk om tijdens een evenement te fotograferen, dan vooral gericht op de mensen, de sfeer.
Ik houd van ‘old school’ fotografie. Kies de juiste lens, de juiste instellingen, afhankelijk van omstandigheden en onderwerp. Kunstmatig samenstellen van een beeld doe ik zelden. Maar wie weet, tijden kunnen veranderen. Wel bewerk ik een foto na. Op zoek naar wat ik eigenlijk zag en wilde laten zien.
Mijn passie voor beeld toonde zich al vroeg. ‘Je kunt goed tekenen’, zeiden ze dan. Hiernaast met één van mijn laatste schilderijen, 1968.
Ooit haalde ik de krant, het lokale nieuwsblad, samen met mijn broer.
Toch maakte ik de keuze om een exacte opleiding te gaan volgen, geen artistieke. Bewust, van alles afgewogen.
Na dit grote schilderij (122×144 cm) lukte het me niet om verder te komen.Het was een hoogtepunt dat onevenaarbaar leek. Een ‘opus magnum’, 16 jaar jong. Dat leidde een aantal jaren later tot de aanschaf van een camera, een Olympus. Toch bezig met beeld, maar dan anders…
Na het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd besloot ik om een nieuwe impuls te geven aan fotografie. Een echte keuze voor een bepaald thema heb ik nooit gemaakt. Wel merk ik dat vooral het fotograferen van mensen me aantrekt.
Wat betreft techniek was het digitale tijdperk al een even gaande, camera’s waren meer volwassen. Ik bleef merktrouw. Wel koos ik voor een fullframe lijn naast de MFT lijn. Voldoende lenzen om alle kanten op te kunnen. Aan de apparatuur zal het niet liggen voor wat betreft de kwaliteit van mijn foto’s…