Hoe of wat ik ook fotografeer, het betreft altijd een onderwerp. Het onderwerp van een foto is onontkoombaar. Of wel, het is een noodzakelijk gegeven. Ik richt mijn camera ergens op. Bewust, in de regel. Hoe komt het dat ik mijn camera juist daarop richt?
Dat kan twee oorzaken hebben. In de meeste gevallen volgt dat op iets zien. Mijn ogen zien iets wat mij ergens triggert en aanzet tot het maken van een foto. Daarom volg ik een gouden regel: ik heb altijd een camera bij me.
In andere gevallen komt er een beeld op in mijn hoofd. Op basis van een woord of een thema. Dan ga ik het maken zoals ik het ongeveer zie. Dan laat ik mijn camera verbeelden hetgeen ik in mijn hoofd al heb gezien. Soms lukt het, soms ook niet. En waarom zou ik zoiets ‘zien’? Dat is nog een andere kwestie. Een leerproces. Het kan een woord van buiten zijn of een ingeving van binnen uit. Eigenlijk vind ik het laatste het meeste voldoening geven.