Fotografie begint met zien. In het echt of in mijn geest. De volgende stap is vastleggen. Hoe ik dat doe hangt af van de situatie. Het kan met mijn mobiel, crop of full-frame camera. Of een action cam, of een drone. Uit de hand, van statief of uit de lucht. Kortom, door de jaren heen heb ik ruim voldoende materieel verzameld om vele situaties uit de voeten te kunnen.
Waarin verschilt dat spul dan eigenlijk. In de eerste plaats het ‘frame’. Letterlijk staat ‘frame’ hier voor ‘constructie’. Het staat in de praktijk voor de grootte van de beeldsensor in het apparaat waarmee ik een beeld vastleg. ‘Full-frame’ stamt uit de goede oude tijd van de kleinbeeld fotografie. Heb overbekende rolfilmpje voor een ieder die al voor het digitale tijdperk fotografeerde. De afmetingen van dat negatief zijn 24×36 mm. Een full-frame sensor in een eigentijdse digitale camera heeft dezelfde afmetingen. Met een lengte-breedte verhouding van 2:3. Er zijn camera’s met een nog grotere beeldsensor, zoals de ‘midden-formaat’ camera’s. Bijzondere benaming overigens, het woord ‘frame’ is kwijt. Veel ganbaarder is een kleinere sensor. Bij camera’s spreekt men dan van ‘crop-camera’. Dat klinkt wat degenererend, maar dat hoeft het niet te zijn.
Wat bepaalt mijn keuze dan? Dat draait om drie dingen:
- hoeveel weegt de apparratuur, ofwel kan ik het meesjouwen in de gegeven omstandigheden
- wat zijn de eisen ten aanzien van de afbeeldingskwaliteit die ik stel?
- daaraan voorafgaand: hoeveel geld heb ik er voor over?
Kortom, bij een vergelijkbare kwaliteit van ontwerp, bouw en materialen kost een full-frame camera meer, is groter en weegt meer en is duurder dan een crop-camera. Behalve de camerabody geld hetzelfde voor de bijbehorende lenzen.
In een smartphone zit een camera met een nog veel kleinere sensor. Die wegen ‘niets’ en kosten ‘niets’. Wereldwijd worden de meeste foto’s met een mobiel gemaakt. Wat maakt het verschil?